Hadi Git Yâr!
Daha fazla sen yüklenemiyor kalbim.
Daha derin düşleri kaldıramıyor bedenim.
 Kalmadı lügatımde içimi yakmayan bir söz.
 Bendeki resmini sakladığım sandık; bir çift göz?
Yâr! ekseni değişti artık dünyamın.
 Ne geceleri uykuya teslim ediyorum düşüncelerimi.
 Ne de sabahları gündoğumlarıyla yeni bir yelken
açabiliyorum kurtuluşuma. Her benle başlayıp senle
devam etmek zorunda olan gündikenli

bir dal oluyor bana.
Hadi gönlüm
Defalarca düş uçurumlardan,kanrevan ol.

Ve boşalt içini.
 Damarlarından ansızın geçen ve yarı anlamlı kılan ezinci katlet.
Bitir bu sonsuz şiiri.
 Son bulsun ağıt tadındaki sevgi söylemleri.
 Yâr yüreğimdeki ismini başka bir yere sevk et hadi.
Ah yâr gün gün mısralar döktüniçime.
 Yüreğimi sana dair söylenmiş mısralarımla yıkadın.
 Ben hep sana uzaktım.
 Yollarda kaybolsam sen önüme çıkan tuzaktın.
 Ben, her gece göz yaşlarımla yıkadığım masallarımı saçlarına yolladım.

Saçlarından kulaklarına musalla taşı gibi bir soğuklukla inip, beni sana anlatır sandım.
Yanıldım?
Hicran yağmurlarından sıyrılıp ötelerde

 kendimi aradım,bulamadım?
Hayatımın gençlik satırlarında adı geçen yâr.
Sırtımı her döndüğümde bir can yitirdim bu bahar?
İdama giderken hislerim, güneşim yüzünü görmeyi bekledim hep.
 Kalemi kırık bir aşkı mühürledim yüreğime?unuttum?diye haykırırken bile unutmadığımı ispatlıyordum kendime.
Yoruldum yâr!
Bütün kapılarımı kapatmaya hazırlanıyorum gönlümün.
Kimliğimi hediye edip bu şehre,
her bir adımımda anıları sürükleyip ardımdan ve
rotamı da ekleyip nabzıma gidiyorum?
Mutlu günlerin gelmesini bekleyen çehremdeki çizgileri siliyorum.
 Ceplerimi dolduruyorum yedekteki acılarla.
 Her sabah yüzümü yıkadığım tavana asıyorum hayallerimi.
Ansızın içime düştüğün günden beri ayakları burkuldu

ÖMRÜMün.
Ve ben her gün bir daha ölmek için uyanır oldum uykumdan.

Paslandı gözlerim.
 Sen kendin için kal yâr ben senin için giderim.
Bu defa sürgünlere giden yüreğime bedenimide eklerim.
 Bağdat olurum yıkılırım kurşunlara.
Filistin olurum kalırım duvarlar arasında.
 Ama yine de ANKARAYI’ı saklarım alınyazımda.
Nerde olursam olayım unutma yâr;

yarın yeni bir gün ve her yeni günde olduğu gibi

senli ölüme hazırlanıyor gönlüm…

ÖMÜR